Zgodnie z art. 1 pkt 47 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 88, poz. 587) z dniem 1 stycznia 2008r. art. 147a ustawy Prawo ochrony środowiska otrzymał brzmienie:
"Prowadzący instalację oraz użytkownik urządzenia są obowiązani zapewnić wykonanie pomiarów wielkości emisji lub innych warunków korzystania ze środowiska przez akredytowane laboratorium w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2004 r.Nr 204, poz. 2087, z późn. zm.) w zakresie badań, do których wykonywania są obowiązani".
Od powyższej reguły wprowadzono wyjątek zawarty w art. 147a ust. 1a ustawy Prawo ochrony środowiska, w brzmieniu nadanym w art. 1 pkt 47 lit.b ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. (Dz. U. Nr 88, poz. 587), zgodnie z którym "prowadzący instalację oraz użytkownik urządzenia, posiadający certyfikat systemu zarządzania jakością, mogą wykonywać pomiary wielkości emisji lub innych warunków korzystania ze środowiska, do których wykonywania są obowiązani, we własnym laboratorium, pod warunkiem, że laboratorium to jest również objęte systemem zarządzania jakością."

W związku z powyższym pomiary wielkości emisji wykonywane od 1 stycznia 2008 r. muszą spełniać wymagania określone w przepisach znowelizowanego art. 147a
ustawy Prawo ochrony środowiska, który wszedł w życie z tą samą datą.

Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie warunków, jakie należy spełniać przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. Nr 137, poz. 984) określa m.in. miejsce i minimalną częstotliwość pobierania próbek ścieków, metodyki referencyjne analizy i sposób oceny, czy ścieki odpowiadają wymaganym warunkom.

Zgodnie z § 2 pkt 1 w/w rozporządzenia przez wartość wskaźnika w próbce średniej dobowej rozumie się wartość zmierzoną w próbce powstałej ze zmieszanych próbek pobieranych ręcznie lub automatycznie w okresie doby, w odstępach co najwyżej dwugodzinnych, proporcjonalnych do przepływu.

Zgodnie § 5 ust. 1 w/w rozporządzenia, próbki ścieków należy pobierać w regularnych odstępach czasu w ciągu roku, stale w tym samym miejscu.
Liczba średnich dobowych próbek ścieków pobranych w ciągu roku:

• w zakresie wskaźników określonych w zał. nr 1 do rozporządzenia nie może być mniejsza niż podana w § 5 ust. 2,
• w zakresie innych substancji zanieczyszczających niż wymienione w zał. nr 1 do rozporządzenia, z częstotliwością nie mniejszą niż raz na dwa miesiące (§ 5 ust. 4),

jeżeli w pozwoleniu wodnoprawnym nie określono większej częstotliwości badań.

Ponadto zgodnie z art. 12 w/w ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150), podmioty korzystające ze środowiska są obowiązane do stosowania metodyk referencyjnych. Jest dopuszczalne stosowanie innej metodyki, pod warunkiem udowodnienia pełnej równoważności uzyskanych wyników.

W badaniach próbek ścieków stosuje się metodyki referencyjne analiz, które są określone w załączniku nr 10 do w/w rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie warunków, jakie należy spełniać przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. Nr 137, poz. 984).


Zagraniczne certyfikaty akredytacji, wystawiane przez jednostki akredytujące będące sygnatariuszami wielostronnego porozumienia EA lub ILAC, są w Polsce uznawane na równi z certyfikatami Polskiego Centrum Akredytacji. Informacja o porozumieniu powinna znajdować się na pierwszej stronie certyfikatu laboratorium akredytowanego przez jednostkę zagraniczną. Jeżeli informacji powyższej nie uwzględniono w certyfikacie, laboratorium musi udowodnić, że jednostka certyfikująca przystąpiła do porozumienia EA lub ILAC.
Więcej informacji znajduje się na stronie www.pca.gov.pl